Vraag van wereldvredeVraag van wereldvrede

Overbevolking grootste bedreiging voor de wereld. Bij de klimaattop in Kopenhagen is één belangrijke vraag niet gesteld: hoe zit het met de verwachte overbevolking van de aarde? Naar schatting is in 2050 de wereldbevolking met 40 procent gestegen, tot 9,1 miljard mensen. Hoe moeten we al die mensen in de toekomst voeden, van schoon drinkwater voorzien en fatsoenlijk huisvesten? Wie is (mede)verantwoordelijk voor deze situatie en wie moet maatregelen nemen?

Reacties

Professor Hans Rosling is

Professor Hans Rosling is interessant om naar te luisteren als het gaat over de toekomst van de wereldsamenleving. 'Global Governance' lijkt onvermijdelijk in de toekomst.

http://www.youtube.com/watch?v=P8gHT3Xgz9A&feature=player_embedded

bevolkingsgroei

Technisch zijn er ongetwijfeld ontwikkelingen denkbaar die het mogelijk maken om meer voedsel en water ter beschikking te krijgen voor de mensheid, alhoewel er naar mijn gevoel  ergens een grens is aan de maximale omvang. De natuurlijke bronnen zijn gelimiteerd, daar is technisch ook nog wel veel te verbeteren (recycling, efficienter gebruik etc). Ook onze aardse leefruimte heeft zijn beperkingen. 

Op de middelbare school (?) werd mij verteld hoe muizen elkaar benaderen als hun aantal groeit als zij zich in een beperkte ruimte bevinden. Overbevolking leidt in het geval van muizen tot kannibalisme. Hoe zal dit met de mens gaan, met de 'tools' die de mens ter beschikking heeft...? Daarvan hebben we uit het verleden afschuwelijke voorbeelden in onze herinnering. 

In China is jaren de 1-kind politiek gevoerd: echtparen mochten maximaal 1 kind krijgen, een tweede kind leidde tot sancties. O.a. omdat kinderen in China (deels) voorzien in de oudedagsvoorziening van de ouders hadden de meeste aanstaande ouders een voorkeur voor een jongen. Door selectieve abortus en vermoedelijk ook door verhoogde kindersterfte onder meisjes is een effect dat er veel meer jonge mannen zijn dan vrouwen. Welke consequenties zal dat hebben voor die samenleving, naast een enorme frustratie? De bevolkingsgroei is geremd, zo veel is zeker. De balans in de gekozen oplossing ontbreekt.  

Dit schrijvende kom ik tot mijn conclusie dat de mensheid zelf haar eigen verantwoordelijk moet nemen, ieder mens zijn eigen verantwoordelijkheid. Dat is makkelijk geconcludeerd, maar hoe moet dat? De culturen en ontwikkelingsstadia van de volkeren verschillen enorm, en het gedrag verschilt daardoor..... Of ontstaat er een natuurlijke oplossing door klimaatverandering, ziekte of steriliteit van onze soort? Ik heb inmiddels meer vragen dan antwoorden. 

Het cynisch scenario is dat

Het cynisch scenario is dat de bevolkingsexplosie zal toenemen, dat er energietekorten zullen komen, en grondstoffentekorten, en oorlogen vanwege die energietekorten en grondstoffentekorten. Ondertussen spreekt 'de mensheid' niet met EEn stem. Want DE mensheid bestaat niet. China bewapent zich als een gek. Ook elders neemt de bewapening dramatisch toe. Waarnaast het natuurverval overal in dramatisch tempo toeneemt. De mensheid, die verzameling zeer verschillende culturen, lijkt af te stevenen op een oorlog die juist de mensheid zal bevorderen tot een soort maffiacultuur wereldwijd, dat wil zeggen Mad Max wereldwijd. Is dit somber gezien? Ik hoop het. Maar ik vrees dat het realiteit is, harde werkelijkheid is. Tenzij plotseling de wijsheid zou mogen intreden, het besef van subtiel de catastrofe afwenden, de wijsheid van eenheid denken en bruggen bouwen en harmonie nastreven met hoe de grotere omringende werkelijkheid bestaat. Maar het is onzinnig te denken dat die wijsheid zomaar ineens zal regeren. De realiteit is bekrompenheid, onvermogen tot inzicht, nationale belangen, en het met geweld doorzetten van anachronistische waarheden.