Beste Mede Scheppers,

Hierbij wil ik mezelf graag  voorstellen.
Ik ben Erna smeekens, Ambassadeur van de Ambassade Web 4.0.
Ik heb die naam uit het boek “Marijn is klaar met werken”, een boek van Huub van Zwieten waarin hij verhaalt over een man die op zoek gaat naar wat ie nou écht wil in zijn leven en wat er dan gebeurt. Wat er gebeurt als je echt je innerlijke kracht, Droom, je ziel volgt.

Als je gaat voor wat je ziel wil, als je je passie leeft, gebeuren er namelijk wonderen in je leven en mijn hele leven is daarvan doordrenkt, zonder dat ik het ooit een naam had gegeven.

Achtergrond

Ik ben geboren op het Brabantse platteland als oudste meisje in een traditioneel katholiek gezin. Mijn grootste wens ooit was het klooster in te gaan om dan naar de missie te kunnen en mensen te helpen óf boer worden. Ik heb het allebei geleefd.

Het klooster is het niet geworden omdat ik na een tijd ontdekte dat alle zusters ringen droegen. Het bleek een trouwring te zijn. Ze waren “getrouwd”met Jezus. Dat kón er voor mij niet in. Getrouwd zijn, maar geen seks, en dan 1 man met al die vrouwen: botste met alles wat ik ooit als braaf katholiek meisje had geleerd, dus ben ik weg gegaan.

Ik heb de verpleging verkend, maar moest daar te onderdanig zijn naar de artsen, de aio’s en de overige bobo’s die mijn klasgenoten waren geweest en ben daarna op de pedagogische academie verzeild geraakt waar ik ontdekte dat regulier onderwijs kindermishandeling is. Ik had gelukkig een fantastische leraar pedagogiek die me kennis liet maken met Jenaplan, heel wat in die tijd en die me toestond af te studeren op alternatieve vormen van onderwijs.
Op de dag van zijn begrafenis deed ik mijn mondeling pedagogiek, haalde een 9 en vertrok naar India.
Een jaar later stond ik in een Tibetan Children village in Dharamsala voor een klas vol Tibetaantjes in leeftijd variërend van 4 tot 17 Engels te geven en Nederlandse liedjes te zingen.
Terug in Nederland kwam ik in Hoorn op de Vrije School terecht waar ik een 5e klas overnam en waar ik drie meer dan te gekke jaren had. Ik deed de Vrije School applicatie en besloot dat van alle vormen van onderwijs in Nederland  de Vrije School nog het meest voldeed aan mijn ideeën over onderwijs. In elk geval gaan ze daar uit van het kind: worden wie je wilt zijn.

Huwelijksjaren

Ik trouwde en kreeg 4 kinderen. 4 Jongens die we alle vier vernoemden naar Tibetaanse vrienden. We hadden in die tijd een stichting voor Tibetaanse vluchtelingen in het Drepung klooster in Mundgod, India. We realiseerden daar een boerderij, een biogasinstallatie, een school en een uitbreiding van de bibliotheek. We gaven lezingen in den lande en troffen overal te gekke mensen die onze plannen warm ondersteunden. We verzamelden meer dan 200.000 gulden en konden een student uit Wageningen ter plekke mee laten helpen eea te realiseren.

Zelf probeerden we een handeltje in alternatieve bouwmaterialen op te zetten, maar daar was het nog te vroeg voor in Nederland en we hadden geen geld om fors te investeren, dus leefden we sober, maar vol avontuur. We bouwden overal in Nederland met leem en stro, experimenteerden met alternatieve verven en ontwierpen  nieuwe woningen. We haalden de leem overal vandaan, hadden een tijdje de beschikking over een te gekke oude steenfabriek midden in het bos en onze achtertuin (die in een nieuwbouwwijk lag)  was een kinderparadijs, waar we zelf leem stampten, waar bomen stonden om in te klimmen, waar de jongens hutten bouwden en op het dak zaten. We waren een doorn in het oog van de mensen in die nieuwbouwbuurt, maar omdat we tot de allereerste bewoners behoorden hadden we bepaalde privileges.
Mijn man had als droom Feng Shui te studeren en toen die mogelijkheid er kwam, greep hij die met twee handen aan. Hij ging studeren bij Jes Lim en bleek een fantastische geomant te zijn.
Onze relatie echter liep niet zo goed en in 2006 besloten we uit elkaar te gaan. Ik ben met de jongens verhuisd en we zijn elk ons weegs gegaan.

De boerderij

Een van mijn dromen was om boer te zijn, dus besloot ik naar de Warmonderhof te gaan: de biologisch-dynamische landbouwopleiding. Het was er geweldig! En al snel vond ik in Breda een boerderij in oprichting: het was van oudsher een veeteeltbedrijf dat  door de Bredase bouw-plannen in een  nieuwbouwwijk klem was komen te zitten en waar veeteelt niet meer op een winstgevende manier mogelijk was. Ouders van een zwaar gehandicapt kind hadden hem kunnen overnemen met het plan er een zorgboerderij van te maken op biologisch-dynamische grondslag.
Ik koos voor de tuinderskant van het boerenvak: ik had al meer dan 10 jaar een volkstuin en was vooral gefascineerd door planten en kruiden.
We richtten met 4 vrouwen een bedrijf op en trokken de boerderij van de grond. We hadden koeien, schapen en geiten, paarden, een moestuin van een hectare, een inheemse medische kruidentuin van 1500 meter, we verzorgden onderwijs projecten een basis- en middelbare scholieren en we hadden de zorg voor een aantal mensen met een beperking.

En daar, werkend in het veld met mensen die een niet aangeboren handicap moesten leren accepteren, wezen mensen mij op mijn coachingsvaardigheden. Waarom ging ik daar niet iets mee doen?
Ik keek eens op  het internet wat een coach voor iemand is en schrok me rot van de prijzen die gevraagd werden om dat te worden. Het bleef echter terugkomen en het leek me ook wel erg leuk om iets meer te bieden te hebben aan  burn-outers, mensen die op een of andere manier uit het arbeidsproces waren gerold en mensen die  moesten leren omgaan met die niet aangeboren handicaps.

Frank Bruining

Op een avond trof ik op een site een blog aan van ene Frank Bruining, trainer bij en oprichter van Commitments.
Hij schreef over Films die je leven veranderen. Ik was meteen geraakt, want ik ben gek op films en heb er meerdere gezien die mijn leven hebben veranderd.
Hij schreef over Freedom writers. Ik besloot die film te gaan zoeken, en nog dezelfde avond keek ik met mijn kind een film die mijn leven ingrijpend zou veranderen.
Een prachtige film, schrijf ik zeker nog een keer het verhaal van, maar ’s nachts schreef ik die Frank een mail. Dat ik zo geraakt was door die film, hem graag eens wilde ontmoeten en dat ik coach wilde worden.
De volgende dag kreeg ik een telefoontje: Frank. Hij was gegrepen door mijn mail en bood me aan bij hem een opleiding te komen doen. Voor niks!
En  die woensdag daarna kwam hij naar de boerderij……

En zo rolde ik de NLP in. Frank had me een NLP-practitioners-opleiding aangeboden en in september stapte ik totaal onwetend over wat me daar te wachten stond binnen in een groep as  NLP-studenten.
Ik realiseerde me meer dan intens dat ik zo’n kans nooit weer zou krijgen, dus heb ik alles, maar dan ook alles uit die opleiding gehaald wat er in zat: ik heb mn verleden aangekeken, heb mn relatie voor een deel verwerkt en ontdekte dat NLP een waanzinnig systeem is waarmee je op een zó eenvoudige manier dat je echt denkt dat dat niet kan, je leven aan kunt kijken, kunt gaan zien wat je doet en hoe, dat ik er echt heel erg enthousiast van werd.
Op mijn certificering, bij Commitments doen ze aan zelfcertificering, heb ik trouw beloofd aan mezelf en nam ik afscheid van de trainers.
Ted, de hoofdtrainer aldaar omhelsde me en zei: tot in september!

Ik moest lachen, eigenlijk huilen, want dat was geen enkele optie voor mij. Ik verdiende net genoeg op de boerderij om in leven te blijven, alleen met mijn boys, dus dat ging m niet worden.

In NLP wordt veel met overtuigingen gewerkt en vooral met het aankijken en loslaten daarvan.
“Weet je”, zei Ted, “wij van Commitments, waren er van overtuigd toen we jou die opleiding gaven, dat mensen die iets krijgen er niet voor gaan. Jij hebt het tegendeel bewezen, dus je hebt ons iets heel waardevols gegeven. Daarom mag je ook de masters doen! Zelfde voorwaarden. Dus haal het in je hoofd niet te verschijnen in september!”
En zo deed ik ook mijn masters.
Daar waar je in de practitioners leert wat je doet, leer je in de masters hóe je dingen doet in je leven en opnieuw ontdekte ik zo zo hoe ik me verschool achter voldoen, achter gehoorzaam zijn, achter het toch vooral maar goed willen doen en bevrijdde ik me van al die laagjes.
Ik certificeerde opnieuw en kon  écht met overtuiging het lied van Harrie Jekkers Ik hou van mij zingen!

Commitments, de mensen daar, Ted, Mark nog en Frank leerden me écht te gaan voor mijn dromen, leerden me te staan voor wie ik ben, leerden me, toonden me hoe je kunt zijn wie je wilt zijn en daarvoor te gaan.
Je ziel te volgen en niks maar dan ook niks je daarbij in de weg te laten staan.

Burn out

Intussen zat ik met een burn-out thuis. De boerderij met 5 dagen werken van 8 tot 5, alle processen die ik aanging in mezelf én de zorg voor 4 boys in mijn eentje met weinig geld en heel veel stress, was te veel van het goeie.
Omdat ik op de boerderij een zogenaamd huispersoneel-contract had, kreeg ik nog 6 weken salaris nadat ik instortte en daarna moest ik naar de bijstand.
Dat is een klus met 4 boys, waarvan er 2 ADHD, dus financieel donderde ik in een gat en kwam bij de voedselbank terecht. Dat was augustus 2008.
In maart 2009 certificeerde ik voor de masters en intussen kreeg ik weer wat energie. Was de boel in mijn gezin weer tamelijk op de rails en probeerde ik te overleven in uitkeringen- Nederland.

Tientjes

In juli fietste ik door de stad en kreeg het gevoel dat ik bij een vriendin langs moest. Een vriendin, moeder van 4 pubers, net als ik, in de bijstand, net als ik  en met een voedselbank indicatie,  net als ik.
Ik trof haar thuis aan, depressief op de bank. 4 Kids stilletjes in hoekjes van de kamer om mama niet te storen en de gordijnen half dicht.
“Meid”, zei ik, “wat, wát zou je doen als je niet in deze shit zat? Als je een miljoen te besteden had en je eens even geen zorgen zou hoeven maken?”
Ze keek me aan, en opeens glansden haar ogen. “Weet je”, zei ze, “weet je, als ik me echt nergens meer zorgen over zou hoeven maken financieel, zou ik mensen willen helpen die in onze situatie zitten. Ik zou ze willen helpen te zoeken naar wat ze willen, wat ze kunnen, ik zou me inzetten om vaardigheden die mensen hebben opgedaan in te zetten en ze te begeleiden.”
Daarmee raakte ze een snaar in mij: ik liep al weken rond met ideeën die kant uit, maar had geen idee waar te beginnen, of hoe. Ik sprong er in: “Wow”, zei ik,  “dan kunnen we werken voor weinig, kunnen we mensen helpen dat te gaan doen wat ze écht willen doen”. Enthousiast fantaseerden we door. En toen gebeurde er echt iets magisch:  De kinderen kwamen uit hun hoekjes, kwamen erbij zitten. Vroegen of we thee wilden, of ze konden helpen. En opeens was het minder donker in die kamer, was er een bruis, een sprankel die voelbaar , zichtbaar en merkbaar was.
Dat raakte me enorm. “Caro” zei ik, “kijk eens wat hier gebeurt…” En toen wist ik: dát is wat ik wil. Daar wil ik iets mee doen: mensen enthousiasmeren. Dat is mijn passie. Als ik het vuur aan zie gaan, als ik lichtjes in ogen zie, dan danst mijn hart, gaat mijn bloed sneller stromen.
We hebben mijn lief gebeld, dat ze meteen naar Breda moest komen omdat we een waanzinnig plan hadden en die dag is Tientjes geboren.

Tientjes, ons plan waarin we mensen met minder mogelijkheden en kansen bieden om werk te maken van hun passie.
Ons plan waarin ik me helemaal uit kan leven, waarin ik bruisend, enthousiast, vurig, druk en bezig mag en kan zijn. Ons plan waarin ik IK mag zijn. De IK die ik ontdekt, ontwart en afgepeld  heb in mijn NLP-opleiding bij Commitments. De meest opzienbarende Web 4.0 gebeurtenis in mijn leven.

Tientjes bracht ons bij Martijn Aslander, bij de Stand up Inspiration, bij de Libelle, bij de helden van Jasper van Impelen, bij de Scheppers, en bij Huub van Zwieten en zijn boek Marijn is klaar met werken.
Hij stelde dit boek via Twitter beschikbaar voor mensen met een waardebepaling achteraf-mogelijkheid: je mag het 6 weken lezen, in huis hebben en dan  via waardebepaling achteraf overmaken wat het je waard is.
Een waanzinnige kans voor mij, want in de winkel kan ik het stomweg niet betalen.Ik heb zijn boek verslonden, het overal mee naar toe gesleept en het is echt geweldig! Alle wonderen in mijn leven hebben nu een naam: het is gewoon Web 4.0: volg je hart en er gebeurt wat nodig is.  Ik heb Huub inmiddels geschreven over de onschatbare waarde van zijn boek en in juni gaan we elkaar spreken!

Web 4.0

We kwamen ook bij Twitter, bij  Mabel, op de Hogeschool in Leeuwarden, bij 8 uur overwerk, bij Arnhem Direct en Gerjanne Tiemens en bij nog zoveel meer: een opeenvolging van Web 4.0 zaken. Echt niet te geloven.

En opnieuw bij Commitments: ik wilde iets met  mijn dankbaarheid voor dat geschenk. Een van de films die mijn leven hebben veranderd is Pay it Forward: ik wil NLP doorgeven. Vooral aan mensen die dat normaliter niet kunnen betalen en daar sprak ik over met Frank.
Wat houdt je tegen? Zei die?
Nouhou…
Hij zei: als jij het doet, maak ik het mogelijk.
En zo  hebben we deze week de laatste twee trainingsdagen van een 20-dagen durende opleiding die ik mocht geven bij Commitments  aan 12 mensen met minder die op hun beurt weer iets goeds gaan doen in de maatschappij.
Frank stelde zijn ruimte, de materialen en in juni de certificering beschikbaar en voor 12 mensen is er een droom uitgekomen die ze niet voor mogelijk hadden gehouden. En ik heb ontdekt dat ik gek ben van Trainen. Dat onderwijs in die vorm, mij op het lijf is geschreven.
Web 4.0 in optima forma.

Het leven is zó te gek, dat wil ik jullie allemaal zo graag meegeven. Volg je hart, luister naar je ziel en je ontmoet mensen, dingen en mogelijkheden die je niet voor mogelijk hield.

Ik ben nog net zo “arm” als het gaat over geld, maar zoveel rijker, zoveel gelukkiger en dat gun ik jullie allemaal!
Dank voor het lezen van dit lange stuk, en mocht je meer willen weten over Tientjes , Frank Bruining, en of Commitments, dé NLP-opleiding waar je persoonlijke groei centraal staat, Huub van Zwieten, Martijn Aslander en al die andere bijzondere dingen die momenteel in Nederland bestaan: kun je naast de links in dit stuk ook nog  eens kijken op Twitter onder #tientjes; @ernasmeekens; @tientjesnet en @frankbruining @huubvanzwieten, @resourcer, #durftevragen. #7di, #sui of reageren op dit stuk, dan neem ik contact met je op!

Veel plezier op jullie pad met het Web 4.0 en warme liefdevolle groet,
Erna