Stil de nacht als eindelijk
‘t lijf zich uitstrekt en ontspant;
geest tot rust komt en terugkeert
naar het onbegrensde land

Vage flarden van gedachten
‘t voorbijgaan van een trein
beelden, woorden en structuren
lossen op in zomaar zijn

Wie wil nu nog iets bereiken?
Wie heeft nu het hoogste woord?
Waar zijn alle grootse plannen?
Waar wordt nog protest gehoord?

Heel de wereld is verdwenen
Alle drama’s zijn vergaan
Alle zorgen en gepieker
zijn volledig van de baan